سنه صد و نود و نه بيان ظهور ابن طباطباى علوى در آن سال ابو عبد اللّه محمد بن اسماعيل بن ابراهيم بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب ( جد اعلاى شهبانو فرح ديبا ملكه ايران كه ديبا اصل كلمه ديباج است به اين معنى ديباج معرب ديبا باشد و ابراهيم ديباج اصغر بود كه ديباج اكبر برادرش محمد بن عبد اللّه بن عمرو بن عثمان بن عفان بود . اول انتساب خاندان فرح بطباطبائى بود بعد ديبا را برگزيدند ) . عليه السلام ( مؤلف بعقيدهء شيعيان عمل كرده كه اهل سنت رضى اللّه عنه يا كرم اللّه وجهه گويند و سلام از مختصات شيعيان است ) او در تاريخ جمادى الاخره در كوفه قيام و براى رضا از آل محمد دعوت نمود كه خليفه از نسل پيغمبر برگزيده و به حكم قرآن و سنت پيغمبر عمل شود . او ابن طباطبا معروف بود . سپهسالار او ابو السرايا سرى بن منصور كه عهده‌دار جنگ بود . او مىگفت كه من از اولاد هانى بن قبيصة بن هانى بن مسعود شيبانى هستم . علت قيام و ظهور او اين بود كه چون مأمون طاهر را از ايالت خود بر كنار كرد و آنچه را كه او فتح كرده بود از دست او خارج نمود و حسن بن سهل را بجاى طاهر بر رأس كار قرار داد و فضل بن سهل بر مأمون مسلط شده و او را در يك قصر نشانده و مانع ملاقات او شده بود كه حتى افراد خانواده و فرماندهان و سالاران را ملاقات نمىكرد و خود مستبد و خود سر و فاعل ما يشاء شده بود بنى هاشم خشمگين و بر حسن بن سهل گستاخ شده بودند در هر شهرى فتنه برخاست كه ابن طباطبا نخستين كسى بود كه در كوفه خروج و قيام نمود . گفته شد علت پيوستن ابو السرايا بابن طباطبا اين بود كه ابو السرايا چهارپا دار بود كه خر بكرايه مىداد اندك اندك نيرو و مايه يافت عده گرد خود جمع